Het dagboek van een deugniet.

Het dagboek van een deugniet. Welkom in mijn dagboek!

dinsdag 26 januari 2010

Geen cel voor mij


Meester Frank heeft verteld dat het menselijk lichaam uit allemaal cellen bestaat. Wat?! Is elke mens een gevangenis? Ik wil geen gevangenis zijn. Jij wel? Ik wil dat mijn voeten vrij zijn om te gaan waar ze willen en dat mijn hoofd vrij is om te denken wat het wil. Met mijn mond wil ik zeggen wat ik wil en met mijn oren wil ik luisteren naar wie ik wil. En naar wat ik wil. Met mijn handen en mijn armen en mijn benen wil ik kunnen doen wat ik wil. Dat meester Frank in een gevangenis wil rondlopen, moet hij zelf weten. Ik niet. Is het niet geweldig om vrij te zijn?

dinsdag 19 januari 2010

Haïti

Ik hoop dat er hier nooit zo’n aardbeving komt als in Haïti. Kunnen we de kinderen in Haïti een school geven die steviger is? Dan kunnen ze langer naar school gaan en leren hoe ze huizen zetten die niet op hun kop vallen als er nog eens een aardbeving komt. Dan kunnen ze ook betere ziekenhuizen bouwen en zullen er meer dokters en verpleegsters zijn. Slimmere boeren zullen voor meer en lekkerder eten zorgen en slimmere machines voor betere wegen. Mams zegt dat het in Haïti zo erg is misgelopen door de politiek. Kunnen we die politiek afschaffen? Dan wordt het vast beter.

zaterdag 2 januari 2010

Wensen


Iedereen doet wensen met Nieuwjaar, ik doe mee. Voor mezelf wens ik een nieuwe fiets en voor Eric een nieuw boek met nieuwe avonturen voor mij. Omdat mams me zegt dat ik niet alleen aan mezelf mag denken (wat ik niet doe, want ik denk regelmatig ook aan Fee), wens ik voor haar en voor jou, eh … ook een fiets? Op de kerst- en nieuwjaarskaartjes die mams ontvangt staat bijna altijd hetzelfde: veel geluk en een goede gezondheid. En veel geld, dat komt ook dikwijls terug. Wel ja, misschien kan mams me van dat geld een fiets kopen. Wie weet!

zaterdag 26 december 2009

Kerstneusjes


Gisteren heb ik van mams een lekker kerstcadeautje gekregen: neusjes! Een hele kilogram maar liefst. Ik had haar ook iets gekocht voor onder de kerstboom: een grote puntzak met … neusjes, want die lust ik erg graag. Ze was er blij mee en ik mocht al meteen proeven. Ik vind neusjes een prima kerstgeschenk. Ze lijken ook een beetje op een kerstboom, vind je niet? Oh ja, vrolijk Kerstmis!

donderdag 17 december 2009

Sneeuwgruwel


In Kopenhagen vergaderen ze zo goed over de opwarming van het klimaat, dat het al meteen afkoelt. Het is hier zelfs beginnen sneeuwen. Nee! De hele klas natuurlijk meteen de speelplaats op. En maar glijden en sneeuwballen gooien en sneeuwmannen maken. Meester Frank deed zelfs mee. Mams bleef onder het afdak. Zij geeft les aan het andere vijfde jaar, heb ik dat al gezegd? Mams houdt niet zo van dat witte spul. Ik haat het! Ik begin al te bibberen als ik nog maar aan koude handen denk. En van bevroren voeten word ik helemaal ziek. Mocht ik mijn toverkracht maar gebruiken, dan liet ik al dat ijsgedoe hier onmiddellijk smelten! Alleen hier, niet aan de Noordpool, hoor.

woensdag 9 december 2009

Verboden? Niks verboden!

Buurman Boer woont wat verder bij ons in de straat. Zijn echte naam is Louis, maar ik noem hem Buurman Boer omdat hij een grote tuin heeft waarin hij groente kweekt. Nu groeit er niets, natuurlijk, er ligt alleen maar lege aarde, of slijk want het heeft veel geregend. En in dat slijk, achter kieken- en prikkeldraad, staat een lelijk bordje: ‘Verboden te storten’. Ik vind dat er te veel verboden wordt. Dus heb ik deze namiddag ook een wat groter bordje gemaakt. Ik ben met mijn bordje onder het prikkeldraad gekropen en over de kiekendraad en heb het naast dat van hem gezet. Er staat op. ‘Verboden te verbieden.’ Dat zal hem leren.

zondag 6 december 2009

Dank u Sinterklaasje!


Om het Sinterklaas gemakkelijk te maken, heb ik gisterenavond de voordeur open gezet. En weet je wat: hij is met paard en al binnengekomen. Ik weet het, want er lag deze morgen een dikke drol op de mat. Ik was er bijna in getrapt. Beste Sint, als u dit leest, wilt u dan uw schimmel alstublieft leren om op de wc te gaan? Voor een paard dat over daken loopt, kan dat zo moeilijk toch niet zijn. O ja, bril omhoog doen en niet vergeten door te trekken. Kunt u dat regelen? Dan wil ik u ook nog bedanken voor de lekkere chocolade. En voor het Benno-boek. Maar dat had ik al. Ik zal het aan Saartje geven, omdat zij nog altijd elk dag braaf haar goudvis uitlaat.