Een ezelachtig ongeluk

Een ezel haalt een andere ezel in, slipt op het natte beton en schuift onderuit, knal in de flank van een derde ezel. De drie ezels scheuren over de snelweg tot ze pal in het midden zijn uitgetold. Daar liggen ze te kermen, de poten in een knoop. Kijk daar! Van angst trekken ze hun oren in. Er komen er nog! De snelweg zit vol haastige ezels die minder snel kunnen stoppen dan gezond voor ze is. Dekking! De botsezels kruipen in elkaars vacht. Bang! Boef! Stoemp! Een stuk of twintig aanlopende ezels speelt voor kegelspel en even later ligt de snelweg bezaaid met blatende wrakken. Passeren? Vergeet het maar. Er kan geen ezel meer door. En aan de overkant van de snelweg gebeurt ook iets. Een ezel blaat: ‘Kijk daar, wat een spektakel!’ en ratteketak! Honderden hoeven kletteren op zoek naar vast grond. Het lijkt of iemand het asfalt als een tafelkleed onder ze uittrekt, daar valt geen poot tegen te beginnen. Wat een ezelachtig ongeluk! Nu zit de snelweg langs twee kanten dicht. En er blijven maar ezels bij komen. Duizenden. Tienduizenden. Honderdduizenden. Blatend staan ze achter elkaar. Neus tegen staart, neus tegen staart, neus tegen staart, neus tegen staart, neus tegen staart. Heel het land door. Elke dag weer. Elke maand. Elk jaar. Ze zouden natuurlijk ook kunnen proberen op een andere manier op hun bestemming te geraken. Maar ja… ’t zijn ezels.

Muil open, meneer de tandarts!

Monsters, spoken en draken kunnen mij niet deren, maar tandartsen bezorgen mij de kriebels. Ik zeg het hem nog: 'Meneer de tandarts, waag het niet me pijn te doen!' Maar hop, daar zwaait hij al met zijn spuitje. 'Je zal er echt niets van voelen.' Zijn glimlach piekt van zijn ene oor tot het andere. Lachen is niet moeilijk, wanneer je in de tandarts zijn schoenen staat. Hij komt dichter en dichter met de naald van zijn geniepige spuitje. Net wanneer het puntige metaal bij mijn lippen komt, klapt mijn mond dicht. Ik doe niets, het gaat vanzelf! Plof. Spuitje in mijn lip! Ik schrik me een aap. 'Nu is 't mooi genoeg geweest!' roep ik met een dikke hanglip en voor ik er erg in heb verander ik meneer de tandarts in een rund. Die truc heeft mijn pa mij vorige week geleerd. Hoe het van rund weer naar tandarts moet, weet ik niet. Dat leer ik later wel. Ondertussen kan meneer tandarts uitloeien in de wei. Bestaan er tandartsen voor koeien? Dan kunnen die hem verder helpen. Muiltje open. Dag meneer de tandarts!

Justin Bieber was bij me op bezoek!

Justin Bieber is bij me op bezoek geweest en ik weet zeker dat ik het niet heb gedroomd. Hij gleed binnen op de rug van een schildpad en zong iets van ‘Baby Baby Baby’. Misschien was dat de naam van zijn schildpad. Hij parkeerde haar onder het dakraam in mijn zolderkamer en vroeg of hij of hij met me mee kon naar Halloween. Maar dat lukt nooit! Ik ben de enige die via de Griezelfabriek naar de andere wereld kan. En eerlijk gezegd, ik zou het niet willen ook. Ik weet toch dat meisjes als boter voor hem smelten. Stel je voor dat Fee meer van hem gaat houden dan van mij. Maar dat heb ik hem niet verteld, natuurlijk. Ik heb hem wel een cadeautje gegeven: een gesigneerd exemplaar van mijn boek. Daar was hij erg blij mee. Zijn volgende hit op YouTube zou wel eens ‘Benno Benno Benno’ kunnen heten. Uitkijken! Als jullie Justin Bieber vanavond in het Sportpaleis zien, doe hem dan de groeten van mij.

In de tover-carwash

Een meneer achter het stuur van een flitstende Porsche rijdt de carwash binnen, want er zitten enkele spatjes op het witte koetswerk. Als je er vlak bij staat en door een vergrootglas kijkt, kun je ze zien. Naast de meneer zit een opgedirkte dame met een geel bontmanteltje en roze krulletjes. Ze heeft een donkere zonnebril op haar neus. Daar verdwijnen ze in de tunnel. Woeshwashslashplashpoetsh. Na twee minuten komt de auto er aan de andere kant droog weer uit. De spatjes zijn weg. De mevrouw ook! Maar op de stoel naast de chauffeur zit nu een gekleurde poedel met een zonnebril op zijn neus en roze krullen op zijn kop.

De deuntjes zijn zoek!

De meneer die elke vrijdag aan de ingang van de Delhaize accordeon speelt, is zijn deuntjes kwijt. Hij trok een scheurtje in het ribbelding van zijn instrument en langs daar zijn ze ontsnapt. Ik zag het gebeuren, ik stond er net op te kijken. Fwiet triela troela hopsa faldara zongen ze, terwijl ze zich door het gaatje wurmden en in de vrije lucht alle kanten op dansten. De meeste deuntjes kan je alleen horen, maar deze kon ik ook zien. Ze waren zo levend als vogeltjes. Misschien is die accordeonspeler wel een tovenaar! Twee vlogen in de boodschappentas van een oud vrouwtje. Die brengt vanaf nu in de winkel haar eigen muziek mee. En eentje kroop onder de pet van een politieagent die op het kruispunt het verkeer stond te regelen. Als hij nu op zijn fluitje blaast komt er een walsje uit.

Benno-boek op Mars gevonden!

Op Mars is het koud: ongeveer -23 ° C. Waarschijnlijk is precies daarom 'Benno en het Drakengeld' daar aangetroffen, om het een beetje warm te krijgen. Ik kan die marsmannetjes geen ongelijk geven. Wie mijn avonturen leest, krijgt het lekker warm. Dat is toch het minste wat een duiveltje voor je kan doen? Haal dus jullie sterrenkijkers maar boven water, vrienden, en tuur de hemel af, want er vallen vast nog meer Benno-boeken in het heelal te ontdekken.

P.S. Als je mijn boek niet in de sterren vindt, probeer het dan eens in de bib of de boekenwinkel. Veel succes!

Ik rijm omdat het vriest

Het is zeker de witste winter van de eeuw
Vinden jullie dat leuk, al die sneeuw?
Ik ben een duiveltje, geef mij maar de hitte
Die gevlokte kou zie ik echt niet zitten.

Hé drommels in de file
Met jullie kippenvel op vier wielen
Sta daar niet stil als debielen
Maak van jullie auto's sneeuwmobielen!