Het dagboek van een deugniet.

Het dagboek van een deugniet. Welkom in mijn dagboek!

dinsdag 21 december 2010

Ik rijm omdat het vriest


Het is zeker de witste winter van de eeuw
Vinden jullie dat leuk, al die sneeuw?
Ik ben een duiveltje, geef mij maar de hitte
Die gevlokte kou zie ik echt niet zitten.

Hé drommels in de file
Met jullie kippenvel op vier wielen
Sta daar niet stil als debielen
Maak van jullie auto's sneeuwmobielen!

dinsdag 14 december 2010

Komkommers lachen zich krom


Proficiat! Komkommerfabriek "Groenoogen" uit Zwijnegem bij Geveldam heeft om pesters het pesten af te leren de ezelsoren ingevoerd waarover ik de laatste keer vertelde. Het was een schot in de roos. De eerste die de oren op moest zetten was de directeur zelf, meteen gevolgd door de voorzitter van de raad van bestuur. Ze probeerden eerst hun flappen te verbergen onder een hoge hoed, maar die waaide meteen weg en een muts kregen ze ook niet op. Er zat dus niets anders op dan de ezelsoren waardig te dragen. Maar wanneer s'avonds bleek dat de grijze wappers op hun ezelskop waren vastgegroeid,hebben de deftige heren toch enkele keren hard gevloekt. Ach, misschien komen ze tijdens het slapen weer los. En anders, een directeur moet zijn personeel maar niet pesten.

donderdag 9 december 2010

Ezelsoren voor pestkoppen (behalve voor Fee, natuurlijk)


Pesten grote mensen elkaar op het werk? Dan moet hun baas die maar op dezelfde manier straffen zoals ze dat lang geleden op school deden. Laat ze met ezelsoren op hun kop een hele dag aan de ingang van de fabriek staan. Kunnen de anderen ook eens lachen. En geen loon natuurlijk, die dag. Een hele week tv-verbod en zonder eten meteen naar bed. Dat zal ze leren!

zaterdag 4 december 2010

Donny Do kapt je haar zonder schaar


Stop! Vriest het dat het kraakt zoals nu, ga dan niet naar je gewone kapper, maar ontdek iets gloednieuws bij Donny Do. Die heeft een kapsalon op het kerkhof achter de Griezelfabriek. Om je haar de perfecte snit en een schitterende glans te geven gaat deze kunstenaar van de schaar puur natuur te werk. Met niets anders dan de vrieskou tovert hij je oudbakken haardos om tot een onweerstaanbaar kapsel. Dat doet hij zo. Eerst wast hij je haar met zuiver water uit de graftombe van baron Kleirekier. Dan laat hij je een uurtje uitwaaien op het kerkhof (zorg ervoor dat je warm bent aangekleed) tot je haar helemaal stijf bevroren is. Ten slotte breekt hij met een simpele krak je haar af op de gewenste lengte. Er komt geen kam of schaar aan te pas. Ben je een beetje bang, kom dan met enkele vriendjes of met je mama naar de kapper.

dinsdag 23 november 2010

Poetsen, liever niet


Mams heeft een emmer met water en een dweil in mijn handen gestopt. 'Ga je kamer poetsen', heeft ze bevolen. Is het niet genoeg dat ik elke dag tweemaal mijn tanden poets?! Moet ik ook nog de vloer poetsen? Dan nog liever mijn schoenen. Of mijn fiets. Een blinkende fiets, daar heb je tenminste iets aan. Poetsen! Laat dat maar aan mevrouw Proper over, die in onze straat woont. Zij poetst elke dag alles in haar huis, tot de schoorsteen toe. Vorige week kwamen werkmannen nieuwe ramen met dubbel glas bij haar installeren. Ze heeft haar nieuwe ramen zo hard gepoetst dat ze vandaag alweer enkel glas heeft.

woensdag 17 november 2010

Overstroming laat vissen vrij


Bij Dorien zijn alle vissen gaan lopen. Ik bedoel: ze zijn weg gezwommen uit de vijver in hun tuin. Door de regen van de laatste dagen was de beek overgelopen. De hele tuin stond blank. De vissen zagen hun kans schoon. 'Kom jongens, we zijn hier weg! We slaan een vinnetje in de wijde wereld!' Het water loopt sinds vandaag terug in de beek en de vijver van Dorien is tot de rand gevuld, maar van de vissen geen spoor. Die zwemmen natuurlijk ergens anders, vrij als een vogeltje. Hebben die vissen gelijk of niet? Wat zou jij doen doen als je heel je leven hetzelfde kamertje zou moeten op- en aflopen?

zaterdag 13 november 2010

Dromen zijn bedrog


Ik droomde deze morgen dat ik wakker was en croissantjes zat te eten aan onze keukentafel. Ondertussen stond mams aan mijn bed maar te roepen van "Opstaan!" en "Uit je bed!" en "Luie wannes!" Wist ik veel! Ik hoorde enkel het kraken van de croissantjes tussen mijn tanden. Lekker droompje. Maar toen ik eindelijk wakker was en aan tafel ging, had mams alweer afgeruimd. Niks croissantjes, ze had ze allemaal zelf opgegeten. "Dat zal je leren niet uit je bed te komen", grinnikte ze. Dromen zijn bedrog!